Ένα μήνα και κάτι μετά

2:01 π.μ. / Αναρτήθηκε από aspro provato / σχόλια (0)


Rollercoaster
Πέμπτη βράδυ προς Παρασκευή πρωί. Οι σκέψεις τρέχουν βιαστικά. Τα συναισθήματα συνεχώς αλλάζουν. Η μνήμη μπερδεύεται. Δεν ξέρει τι να καταγράψει. Δεν μπορεί να αποτιμήσει και τα παρατάει. Η ατμόσφαιρα περίεργη. 

Με το ζόρι δε γίνονται Χριστούγεννα
Έξι Δεκέμβρη. Σκανδάλη, σφαίρα, θάνατος, κενό. Οι δρόμοι γεμίζουν, οι εικόνες δείχνουν πολλά αλλά δεν μπορούν να δείξουν συναισθήματα. Αυτά κάποιοι τα νοιώθουν και κάποιοι όχι. Κάποιους τους πνίγουν και κάποιοι τα καταπίνουν. Χριστουγεννιάτικο δέντρο και ψεύτικα χαρούμενη ατμόσφαιρα. Προσπάθειες ενός δημάρχου-καρικατούρα να επιβάλλει την αρμονία. Θυμίζει μαμά που πιέζει το παιδάκι της να φάει όταν αυτό έχει ήδη σκάσει. 

Μία περίεργη ησυχία
Ένα μήνα και κάτι μετά. Απέλπιδες προσπάθειες να πεισθεί ο κόσμος ότι όλα πάνε καλά. Και τί είναι ο κόσμος; Τόσο ηλίθιος; Τόσο αποχαυνωμένος; Ανασχηματισμός. Τέλεια. Αυτό περιμέναμε. Τώρα ησυχία. Για λίγο. Μέχρι την επόμενη μαλακία. Kάτι μου λέει πως δε θα αργήσει. 

Showtime
Τρομολαγνεία. Στυγνή. 'Καλησπέρα σας κυρίες και κύριοι, σήμερα θα σας γεμίσουμε με φόβο. Θα σας ξεκάνουμε μέχρι να φοβηθείτε να βγείτε από το σπίτι σας'. Κρατιέσαι και λες 'δε θα μασήσω'. Υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι άλλα είναι τα σημαντικά θέματα και όχι οι τσάμπα μάγκες του Επαναστατικού Αγώνα, που ούτε επαναστάτες είναι, ούτε κανέναν αγώνα κάνουν. Σκέφτεσαι ότι ούτε η αύξηση της εγκληματικότητας είναι το θέμα. Λες ότι δε θα λυγίσεις, παρ' όλα αυτά κάποιες φορές καθώς βλέπεις τις ειδήσεις πιάνεις τον εαυτό σου να φοβάται λίγο. Δεν είναι εύκολη η αντίσταση, αλλά είναι εφικτή. 

UFO
Θεωρίες συνωμοσίας. Αμερικάνοι. Ο Καραμανλής έχει μπει στο μάτι της Ουάσιγκτον. Αποσταθεροποίηση. Οργανωμένα όλα. Ο αστυνόμος δεν έχει τίποτα, έτσι κάθεται στο νοσοκομείο για να αντιστρέψει το κλίμα. Χίλια δυο άλλα. Και που τα ξέρετε εσείς που τα λέτε; Έχετε κάνει έρευνα ή εννοούνται όλα αυτά; Κάποια από αυτά ακούγονται λογικά, αλλά το χειρότερο που έχουμε να κάνουμε είναι να διαβρώνουμε τη σκέψη μας με ακατανόητα παζλ. Όχι. Απλά και λογικά πράγματα. Θέλουμε αυτά που μας ανήκουν. Θέλουμε να ψηφίζουμε και να έχει νόημα. Θέλουμε να μην κλέβουν αυτά που δεν τους ανήκουν. 

TIK-TAK
Ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Μέχρι την επόμενη μαλακία...

Φωτο: FredArmitage

Ετικέτες , , , , , , , , ,

Από εδώ και πέρα

2:04 π.μ. / Αναρτήθηκε από aspro provato / σχόλια (1)


Το τέλος ενός κινήματος

Το 1973 η Αμερική αποχωρεί από το Βιετνάμ κάτω από την πίεση του αντιπολεμικού κινήματος. Αυτό που θα έπρεπε να είναι ο θρίαμβος του κινήματος αυτού αποδείχθηκε ο θάνατός του. Χωρίς, πλέον, κεντρικό αίτημα η κατάρρευση του πολυετούς κινήματος ήρθε σχεδόν ακαριαία. Το δυστύχημα είναι ότι ο στόχος δεν είχε επιτευχθεί. Ό,τι ξεκίνησε ως αντιπολεμικό κίνημα, κατέληξε σε φωνή διαμαρτυρίας που ενσωμάτωσε στους κόλπους του κοινωνικές ομάδες όπως οι Black Panthers και τα εργατικά συνδικάτα και που οραματίστηκε μία συνολικά δικαιότερη κοινωνία. Ο πόλεμος τελείωσε και το κίνημα γύρισε σπίτι του μαζί με τα υπόλοιπα αιτήματα που ποτέ δεν δικαιώθηκαν. 

Διαφορές και ομοιότητες

Το 2008 στην Ελλάδα με αφορμή την αναίτια δολοφονία ενός εφήβου από την αστυνομία δημιουργήθηκε ένα κίνημα που βγήκε στους δρόμους διαμαρτυρήθηκε, φώναξε, έκαψε, έσπασε και ταρακούνησε μία κοιμωμένη κοινωνία. Αν σε κάτι μοιάζει το κίνημα του Δεκέμβρη με αυτό της Αμερικής των 70's είναι στην πολυμορφία. Μαθητές, φοιτητές, μετανάστες, ακραίοι, αστοί όλοι είχαν λόγους να κατεβούν στους δρόμους. Αν από την άλλη σε κάτι διαφέρουν τα δύο αυτά κινήματα είναι στην έλλειψη κεντρικού αιτήματος από την πλευρά των εδώ εξεγερμένων. Τα αιτήματα είναι πολλά, δεν είναι ένα. Αν για παράδειγμα το αίτημα ήταν μόνο να πέσει η κυβέρνηση, τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ απλά και η κυβέρνηση θα είχε ήδη πέσει. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι το κίνημα που δημιουργήθηκε τις τελευταίες μέρες του Δεκέμβρη και που είναι αναγκαίο να διατηρηθεί και να επιμείνει για βαθιές αλλαγές είναι εξαιρετικά ευάλωτο. 

Σφαίρες στα Εξάρχεια, σύννεφα στο κίνημα

Πριν από σχεδόν 24 ώρες πυροβολήθηκε με καλάζνικοφ 20χρονος αστυνομικός στα Εξάρχεια. Ήταν κάτι που πολλοί περίμεναν να συμβεί. Και όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι το απεύχονταν. Δεν ξέρω αν ήταν προβοκάτσια ή χτύπημα του Επαναστατικού Αγώνα. Στα δελτία έβγαλαν κατευθείαν το συμπέρασμα ότι ήταν τρομοκρατικό χτύπημα. Στο ΚΚΕ μιλάνε για διεθνή προβοκάτσια, άποψη που υποστηρίζεται ευρέως (και με μία αφελή βεβαιότητα) σε διάφορα blogs πολιτικού χαρακτήρα. Άλλοι λένε (επίσης με χαρακτηριστική βεβαιότητα) ότι ήταν το παρακράτος. Όποιος πάντως και αν κρύβεται πίσω από τη νέα δολοφονική επίθεση βάζει πολύ δύσκολα εμπόδια στο δρόμο του κινήματος. Αν η έλλειψη κεντρικού αιτήματος ήταν ένα βασικό πρόβλημα για τη συνέχιση των κινητοποιήσεων, η δολοφονική επίθεση εναντίον του αστυνομικού (που κατά σύμπτωση(;) ήταν και αυτός νεαρής ηλικίας) κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. 

31 βρώμικες σφαίρες

Οι επόμενες ημέρες θα είναι όπως φαίνεται εξαιρετικά κρίσιμες. Το κίνημα θα στοχοποιηθεί έντονα και πλέον κάθε ακραία αντίδραση θα είναι όλο και από περισσότερους κατακριτέα. Υπό αυτές τις συνθήκες και μετά από την πολύ άσχημη εξέλιξη της επίθεσης εναντίον του αστυνομικού, απαιτείται αντοχή, υπομονή και επιμονή. Τα αιτήματα για μία δικαιότερη κοινωνία παραμένουν και δυστυχώς για κάποιους, δε σβήνονται με 31 βρώμικες σφαίρες στην οδό Μπουμπουλίνας.  

Ετικέτες , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)