Ζήτω τα νέα του ΑΝΤ1
Το Φαινόμενο 'Νικήτας Κακλαμάνης'
Κινητοποιούµε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και οµάδες κατοίκων εθελοντών ώστε µε την ενίσχυση και την υποστήριξη του δήµου να αναλάβουν την εποπτεία των πάρκων και των πλατειών της περιοχής τους, προσφέροντας τη φροντίδα τους και την προστασία τους από τυχόν βανδαλισµούς και φθορές.
Καταρτίζουµε τη Χάρτα για το πράσινο της Αθήνας ένα κείµενο πλαίσιο που προσδιορίζει τις υποχρεώσεις όλων µας, ιδιωτών και φορέων για τη φροντίδα του πρασίνου και προβλέπει κυρώσεις στις περιπτώσεις καταστρατήγησής της.
Εµπλουτίζουµε την υπάρχουσα ποικιλία δέντρων µε είδη επιλεγµένα από τη χλωρίδα που ιστορικά ευδοκίµησε στην αττική γη σε όλους τους χώρους πρασίνου της Αθήνας και φυτεύουµε δέντρα γίγαντες, σηµεία αναφοράς, σε επιλεγµένες θέσεις των γειτονιών.
Ολοκληρώνουµε την ανάπλαση του Εθνικού Κήπου ως κεντρικό πνεύµονα πρασίνου και αναψυχής της Αθήνας, ξαναζωντανεύουµε την παλιά του αίγλη. Δίνουµε χρώµα µε τη φύτευση εποχιακών φυτών και κάνουµε φυτοτεχνικές παρεµβάσεις, ώστε ο Κήπος να είναι χώρος αναψυχής αλλά και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης.
Διαµορφώνουµε µε ειδικές φυτεύσεις τρεις τουλάχιστον πλατείες σε κάθε δηµοτικό διαµέρισµα ώστε όλες οι γειτονιές να έχουν χώρους πρασίνου, αναψυχής και ψυχαγωγίας, µε υλικά φιλικά στο περιβάλλον, λαµβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες λειτουργίες της πόλης.
Αξιοποιούµε και φυτεύουµε τους ελεύθερους χώρους ιδιοκτησίας του δήµου. Διεκδικούµε και φυτεύουµε όλους τους ελεύθερους χώρους ιδιοκτησίας του δήµου και του δηµοσίου. Απαλλοτριώνουµε όπου είναι αναγκαίο, για να δώσουµε ανάσες σε όλες τις γειτονιές της πόλης.
Θέλουµε συστράτευση και ενεργό συµµετοχή όλων µας για το περιβάλλον, µε τους Αθηναίους και τους φιλοξενούµενούς τους να δρουν και να λειτουργούν µε σεβασµό γι’ αυτό. (Πες το κι έγινε)
ΥΓ. Στο blog trelokouneli, μπορεί ο επισκέπτης να απολαύσει μία άνευ όρων αποθεώση του Δημάρχου στην οποία παρατίθενται μάλιστα πολύ συγκεκριμένα στοιχεία για το έργο του Νικήτα. Συγχαρητήρια στο δημιουργό και στο Δήμαρχο που όπως φαίνεται είναι 'μες στα πράγματα'.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι του Ρούσσου Βρανά από την εφημερίδα τα Νέα. Πραγματικά πολύ ενδιαφέρον... Ξεχνάμε... ... πως ο Εβραίος που ήταν κάποτε ο περιπλανώμενος έχει γίνει πια ο αφέντης. Αν θέλουμε να αναζητήσουμε σήμερα τον περιπλανώμενο, θα τον βρούμε στα μάτια ενός Παλαιστινίου που κοιτάζει το τείχος με τα ηλεκτροφόρα σύρματα ή στα μάτια μιας Παλαιστίνιας που κοιτάζει το γκρεμισμένο της σπίτι και το ξεριζωμένο της λιόφυτο. Ξεχνάμε... ... εκείνο που είχε πει στις 17 Νοεμβρίου 1948 ο Ααρών Τσίζλινγκ, υπουργός Γεωργίας του νεοσύστατου κράτους του Ισραήλ, ύστερα από τις μαζικές σφαγές αθώων Παλαιστινίων: «Τώρα που οι Εβραίοι συμπεριφέρθηκαν κι αυτοί σαν ναζί, νιώθω την ψυχή μου σπαραγμένη». Να θυμόμαστε... ... τον Εφραίμ Κατζίρ, κατοπινό πρόεδρο του Ισραήλ, που το 1948 βρήκε ένα χημικό δηλητήριο για να τυφλώσει τους Παλαιστινίους και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς πρότεινε τη χρήση του. Να θυμόμαστε τον Αριέλ Σαρόν, που το 1953 καταδικάστηκε ως τρομοκράτης με το ψήφισμα 101 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, επειδή έκλεινε στα σπίτια τους ολόκληρες οικογένειες Παλαιστινίων, σφράγιζε τις πόρτες κι ύστερα τους ανατίναζε. Να θυμόμαστε τον πρεσβευτή του Ισραήλ στον ΟΗΕ Άμπα Ίμπαν, που το 1981 είπε στον Μεναχέμ Μπέγκιν: «Έχει σχηματιστεί στον κόσμο η εικόνα ενός Ισραήλ που υποβάλλει με αγριότητα άμαχους πληθυσμούς στη φρίκη του θανάτου και του τρόμου, σε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει καθεστώτα των οποίων ούτε εγώ ούτε εσείς θα τολμούσαμε να προφέρουμε το όνομά τους». Να θυμόμαστε το ψήφισμα Α/RΕS/37/123 του ΟΗΕ, που τον Δεκέμβριο του 1982 χαρακτήρισε «πράξη γενοκτονίας» τη σφαγή 3.000 Παλαιστινίων (μέσα σε 48 ώρες) στη Σάμπρα και Σατίλα με «προσωπική ευθύνη» του Αριέλ Σαρόν. Να θυμόμαστε τους 17.500 νεκρούς, κυρίως αμάχους, που άφησε πίσω της η ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο το 1982. Να θυμόμαστε τη σφαγή της Κανά, κοντά στην έδρα του ΟΗΕ, όπου βρήκαν τραγικό θάνατο τουλάχιστον 50 παιδιά. Να θυμόμαστε τα λόγια του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, του Νοτιοαφρικανού Τζον Ντάγκαρντ, που τον Φεβρουάριο του 2007 έγραφε πως η ισραηλινή κατοχή είναι ένα ρατσιστικό απαρτχάιντ εις βάρος των Παλαιστινίων και πως το Ισραήλ θα έπρεπε να παραπεμφθεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Να θυμόμαστε τα λόγια του Εβραίου διανοούμενου Νόρμαν Φινκελστάιν, που οι γονείς του έπεσαν θύματα του Ολοκαυτώματος: «Αν οι Ισραηλινοί δεν θέλουν να κατηγορούνται πως είναι ναζί, δεν έχουν παρά να πάψουν να φέρονται σαν ναζί». Να θυμόμαστε... ... τέλος τον Μπεν Γκουριόν, τον πατέρα του κράτους του Ισραήλ, που άφησε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές αυτή τη γραφή: «Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την τρομοκρατία, τις δολοφονίες, τους εκφοβισμούς, την κατάσχεση περιουσιών, για να εκκαθαρίσουμε τη Γαλιλαία από τον αραβικό πληθυσμό της». Είναι λόγια που γράφτηκαν 50 χρόνια πριν ο πρώτος πύραυλος Κάσαμ της Χαμάς εκτοξευτεί εναντίον της ισραηλινής πολίχνης Σντερότ. Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ 13.01.2009 
RollercoasterΠέμπτη βράδυ προς Παρασκευή πρωί. Οι σκέψεις τρέχουν βιαστικά. Τα συναισθήματα συνεχώς αλλάζουν. Η μνήμη μπερδεύεται. Δεν ξέρει τι να καταγράψει. Δεν μπορεί να αποτιμήσει και τα παρατάει. Η ατμόσφαιρα περίεργη.
Το τέλος ενός κινήματοςΤο 1973 η Αμερική αποχωρεί από το Βιετνάμ κάτω από την πίεση του αντιπολεμικού κινήματος. Αυτό που θα έπρεπε να είναι ο θρίαμβος του κινήματος αυτού αποδείχθηκε ο θάνατός του. Χωρίς, πλέον, κεντρικό αίτημα η κατάρρευση του πολυετούς κινήματος ήρθε σχεδόν ακαριαία. Το δυστύχημα είναι ότι ο στόχος δεν είχε επιτευχθεί. Ό,τι ξεκίνησε ως αντιπολεμικό κίνημα, κατέληξε σε φωνή διαμαρτυρίας που ενσωμάτωσε στους κόλπους του κοινωνικές ομάδες όπως οι Black Panthers και τα εργατικά συνδικάτα και που οραματίστηκε μία συνολικά δικαιότερη κοινωνία. Ο πόλεμος τελείωσε και το κίνημα γύρισε σπίτι του μαζί με τα υπόλοιπα αιτήματα που ποτέ δεν δικαιώθηκαν.
